Kolędy śpiewać jest rzeczą słuszną; kolęd pięknie zaśpiewanych słuchać - przyjemną i zbożną.

Dzisiaj, w niedzielę Chrztu Pańskiego, zdarzył się w Warszawie w kościele Zbawiciela koncert dwóch świetnych zespołów akademickich, Chóru SGGW i Chóru Politechniki Warszawskiej.

Kiedy wśród długo wybrzmiewających oklasków zastanawiałam się, który z chórów bardziej mi się podobał, czy ten, który miał ciekawsze aranżacje kolęd, czy ten, w którym soprany wydawały z siebie nieprawdopodobnie wysokie dźwięki, nastąpiło niezwykłe połączenie sił. Studenci i absolwenci z obydwu zespołów przeszli sprzed ołtarza na chór, i ponad odwracajacymi się głowami słuchaczy wykonali niezwykły utwór: "Anioł pasterzom mówił. Kantata na Boże Narodzenie" (na sopran, tenor, flet i organy) Michała Dąbrowskiego. Kompozytor, który przed ołtarzem dyrygował chórem SGGW, zajął miejsce przy organach, Dariusz Zimnicki, dyrygent Chóru Politechniki Warszawskiej, objął dowodzenie nad połączonymi siłami śpiewaków.

Kantata była tak poruszająca i tak zaśpiewana (a przede wszystkim - zagrana), że przeniosłam się duchem tam, gdzie trwa nieskażona pamięć o najsłynniejszych kościelnych organistach, ich dziełach i wykonaniach. 

Myślałam przede wszystkim o Janie Sebastianie Bachu, nie tylko dla podobieństwa stylu muzyki, ale i dlatego, że Kantata Michała Dąbrowskiego wpisuje się w ciąg wybitnych dzieł inspirowanych liturgią i tradycją chrześcijańską.

Jeśli ktoś myśli, że przesadzam, moze będzie miał szansę się osobiście przekonać - zauważyłam, że koncert był nagrywany, i to na sprzęcie wyglądającym na dość profesjonalny, więc mam nadzieję, że nagranie będzie jakoś dostępne.  

W medialnym szumie i zamęcie, również w zamęcie salonowym, warto nadstawić ucha i spróbować wychwycić subtelny a przejmujący dźwięk kolęd śpiewanych przez młodych amatorów, utalentowanych i doskonale prowadzonych przez wybitnych muzyków.

Ja jeszcze ich słyszę...

Słyszę też doskonale kolędę, zaśpiewaną na bis przez połączone chóry, przed ołtarzem...

"Bóg się rodzi...."